08 februari 2018

Reakt hulpverleners begeleiden mensen bij hun herstel van een psychisch probleem. Gesprekken maken daar onderdeel van uit. Dan moeten soms gedachten en gevoelens onder woorden gebracht worden. Soms lukt dat niet in die gesprekken, of soms juist wel door gesprekken. Wat we zien is dat gedachten en gevoelens ook vaak op papier gezet worden. De komende periode publiceren we, met toestemming, enkele van die gedichten.

Soms is bij een gedicht een korte toelichting van de dichter, soms gaan de gedichten vergezeld van een illustratie.

Het eerste gedicht is van Farisha Poetai. Op een tekening heeft ze haar gedicht geschreven.

Dromen

Vandaag droom ik dat ik mij ben
Ik vraag me af wie ik word
Onzekerheid en ik ren

Vandaag droom ik dat ik morgen ben
Ik denk aan wat ik na beleef
Puur zijn

Gisteren dacht ik dat ik er vandaag al was
Ik val diep
Nu klim ik op

Vandaag is nu, nu is tijd
Ik heb geen tijd
Dromen mag, glimlach

Farisha Poetai

Onderstaand gedicht is van Johan van Dam. Hij is geboren, 54 jaar geleden, met autisme en heeft later een borderline stoornis gekregen. “Door slechte ervaringen met familie en opname hiervoor ben ik 7 jaar in Zuid Limburg geweest. Daar haalde ik ook inspiratie uit, de heuvels en beken en dorpjes. Ik heb een hoop meegemaakt, ben redelijk eenzaam, maar wel redelijk stabiel nu.” Gedichten schrijven zijn een uitlaadklep voor hem.  

Til niet te zwaar aan het leven
Anders krijg je pijn
er is altijd hoop
En zoals je weet, het leven duurt maar even
Ga eens zitten op de top van een heuvel
Kijk om je heen
laat de spanning uit je lopen
en de zon geeft je kracht
om op een nieuwe dag te hopen


Ruisende beken, diepe dalen
doen mijn gedachten afdwalen
naar jou, mijn lief
want zonder jou ben ik maar half mens
de klok in mijn dorpje luidt
dat is een bekend geluid
dan denk ik aan jou
die met een ander is
zo ga ik dan weer naar huis, alleen
en droom ik van jou
want dan ben je wel bij mij


Als de zon boven de heuvels opgaat
en er weer een nieuwe dag begint
gaan wij onze wegen en hopen op dat gene
dat gisteren niet lukte
En ook al regent het en de beek nog sneller stroomt
geeft dat ook ons energie
om ons leven vol te maken
fouten te herstellen, lief te hebben
Gewoon gelukkig zijn

Avondrood over het nevel moeras
een stille mist tussen het geboomte
als een wereld die niet van ons was.
Wandelde ik daar, werd bevangen door loomte
droomde van zaligheid en vrede in natuur
De elfen en feeën zijn de baas
en ieder is tevreden op elk uur.
Zo vormt geluk een broos waas
voor wie daar voor open staat
en verder denkt dan onze welvaartstaat

Wie zegt dat het gras
aan de andere kant van de heuvel
altijd groener is,
en daar aangekomen blijkt dit
niet zo te zijn,
Heeft toch een mooie wandeling gehad
 

Johan van Dam