'Zonder AB kom ik nergens meer', zegt een mannelijke deelnemer (F.E.,50 jaar) van Anders Bekeken. 'Het geeft me structuur en ik heb contact met andere deelnemers.'
Een kort interview over zijn persoonlijke ervaringen.

 

Waarom ben je bij AB?
Ik volgde de cursus sociale vaardigheden bij de GGZ. Veel van wat er op de cursus verteld werd wist ik al en dan zat ik een beetje te tekenen. Voor ons weekend moesten we een cijfer geven en dat verwerkte ik in een tekening. De mensen van de cursus vonden dit erg leuk en het bracht mijn persoonlijk begeleider op het idee om met mij bij AB te gaan kijken. Ik teken nu 1,5 jaar bij AB en ga er 2 dagdelen per week naartoe. Ik ga naar AB om te tekenen en voor de omgang met mensen. Ik leer om te gaan met lastige situaties en me in te leven in anderen. Ik heb geen persoonlijk begeleider meer, ik kan praten over mijn psychische problemen met mijn psychiater en mijn begeleider bij Reakt Anders bekeken. Ook een beetje met mijn neef maar verder met niemand, ze begrijpen mij niet. Ik kan bij AB zelf dingen oppakken. Door mijn thuissituatie kan ik daar niet tekenen. Tekenen is voor mij heel belangrijk, ik doe het al heel mijn leven.

Wat geeft deelname aan AB jou?                                                                    
Het geeft me rust, ik kan veel kwijt in tekenen. Het geeft me structuur; ik moet op tijd opstaan. Ik heb veel aan mijn begeleider in het atelier, het exposeren vind ik leuk. Ik heb contact met andere deelnemers en vind het leuk om mee te doen met excursies en exposities.

Wat als AB er niet zou zijn?                                                                  
Dat zou ik klote vinden. Mijn structuur valt weg en ik ben bang voor terugval. Ik kan niet goed met mijn ouders praten over mijn psychische problemen, bij AB begrijpen ze me. Ik ben niet de enige met psychische problemen en kan er ook met mijn begeleider over praten. Zonder AB kom ik nergens meer.